«Մի մրահոն աղջիկ տեսա»
Մի մրահոն աղջիկ տեսա
Ռիալտոյի կամուրջին,
Հորդ մազերը – գետ գիշերվա,
Եվ հակինթներ՝ ականջին:
Աչքերը սև – արևներ սև,
Արևների պես անշեջ,
Գալարում էր մեջքը թեթև
Ծաղկանկար շալի մեջ:
Աչքս դիպավ աչքի բոցին,
Ու գլուխըս կախեցի.
Ժպտաց ժպտով առեղծվածի,
Հավերժական կանացի:
Միամիտ չեմ՝ հավատամ քեզ.
Տառապանքս փորձ ունի.֊
Մի մրահոն կույս էր քեզ պես,
Կոտրեց սիրտս պատանի…
Վերլուծություն
«Մի մրահոն աղջիկ տեսա» բանաստեղծությունը Իսահակյանի մտորումն է սիրո, խարդավանքի և դավաճանության մասին։ Պատանեկան տարիներին բանաստեղծը սիրել էր մաքուր ու ջերմ սիրով, բայց այդ սերը երջանկության հետ բերել էր նրան նաև ցավ և դառնություն, կոտրել պատանու սիրտը, փշրել երազանքները. սիրած աղջիկը, մինչ բանաստեղծը սովորում էր Եվրոպայում, ամուսնացել էր։ Արդեն հասուն տարիքում Ռիալտոյի կամրջին նրա առջև հայտնվում է առեղծվածային մի կին, որ ժպիտով կանչում ու հմայում է, սակայն բանաստեղծն այևս չի հավատում սիրուն.
Աննա Խաչատրյան 