Ինչպես Խրիմյան Հայրիկն է ասում – ՛՛Խիղճը հաշվեպահպան ոստիկան է , որն իբրև դատավորսրտի աթոռի վրա բազմած խայթահարում է միշտ՛՛ :Ամոթը մենք զգում ենք մեր շրջապատինկատմամբ, իսկ խիղճը ինքներս մեր:
Խիղճ, բարոյագիտություն կատեգորիա, իրականացված բարոյագիտակցություն, որբնորոշում է իր բարոյական սկզբունքներ մշակելու, արարքները հսկելու և արժեքավորելուանհատի ունակությունը։ Անհատի արարքների գնահատականը դրսևորվում է ոչ միայնորպես դրանց բանական գիտակցում, այլև ապրում՝ «խղճի խայթ»։ Իդեալիստականփիլիսոփայությունում խիղճը դիտվում է որպես «ներքին ես»-ի ձայն , մարդունի ծնե հատուկ բարոյական հատկություն և այլն։Ամոթը, բացասական երանգավորում ունեցող զգացում է, որի առաջացման պատճառ կարողէ լինել որևէ արարք կամ սուբյեկտի որակ։ Այս հույզը նշանակալի տեղ է զբաղեցնումմարդկային հարաբերություններում, սակայն, ի տարբերություն զայրույթի և վախի, այդքան էլխորացված ուսումնասիրված չէ։
Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրի ավագ դպրոց
Աննա Խաչատրյան 